ادعای جهالت يا اشتباه

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:زنا با محارم نَسَبی
مقاله قبلی:توبه

ادعای جهالت يا اشتباه

(ويسقط) الحد (بدعوي الجهالة) بالتحريم (أو الشبهة) بأن قال: ظننت أنها حلت باجارتها نفسها أو تحليلها أو نحو ذلك؛ اگر كسی زنا كند سپس بگويد: « من نمی دانستم زنا حرام است. » یا « من وطی به شبهه كرده ام. » « زنی را به جای زن خويش گرفتم و گمان بردم اين زن بر من حلال است و او را وطی كردم » يا بگويد: « خويشتن را به من اجاره داد و من خيال كردم اگر زنی خويش را به مردی اجاره دهد، مرد می تواند وی را وطی كند » یا « آن زن آمد و گفت : "من خويشتن را به تو حلال كردم " و من خيال كردم بر من حلال شده است » و امثال آن، حد از وی ساقط می شود. البتّه اگر احتمال بر راست گويی وی برود.

فلو كان ممن لا يحتمل جهله بمثل ذلك لم يسمع؛ اما اگر احتمال جهل درباره وی داده نشود و بدانيم از اين مسائل آگاهی داشته است ، حرفش قبول نميشود و « مسموع » به شمار نمی آيد.