اقرار اخرس (لال)

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:حكم اقرار كننده در صورت نسبت دادن زنای خود به شخصی معين
مقاله قبلی:تعدد مجالس در اقرار

اقرار اخرس (لال)

كسی كه لال است و توانايی اقرار كردن را ندارد، اگر با اشاره به زنا اقرار كند، كافی است.

(ويكفي) في الإقرار به، (إشارة الأخرس) المفهمة يقيناً؛ اگر اشاره لال در اقرار به زنا، حاكم را به يقين برساند، كافی است.

كغيره؛ همان طور كه در اقرار به مسائلی غير از زنا هم، اشاره شخص لال كافی شمرده می شود.

ويعتبر تعددها أربعاً كاللفظ بطريق أولي؛ همان طور كه بيان شد، كسانی كه لال نيستند بايد چهار بار اقرار كنند، پس به طريق اولی ، شخص لال نيز بايد چهار بار اشاره كند كه زنا كرده است. وجه اولويت اين است: به رغم آنكه لفظ و كلام بر اقرار به زنا صراحت دارد، بايد چهار بار گرفته كرده شود.

اگر بنا باشد اشاره جای لفظ را بگيرد، چون اشاره صراحت لفظ را ندارد، به طريق اولی، بايد چهار بار اشاره كرد تا زنا ثابت شود.

ولو لم يفهمها الحاكم اعتبر المترجم؛ اگر حاكم اشاره را نفهمد، مترجم بايد اشاره های شخص لال را برای حاكم گزارش كند.

ويكفي اثنان؛ برای ترجمه اشاره فرد لال، دو مترجم كافی است و نيازی به چهار مترجم نيست.

لأنهما شاهدان علي إقرار، لا علي الزنا؛ زيرا اين دو نفر تنها به اقرار فرد لال شهادت می دهند، نه بر زنای او تا شهادت چهار نفر لازم باشد.