بریده نشدن دست در سرقت بنده از مال مولا

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:سرقت انسان آزاد
مقاله قبلی:سرقت در غیر سال قحطی

بریده نشدن دست در سرقت بنده از مال مولا

(وکذا) لا یقطع (العبد) لو سرق مال سیده وإن انتفت عنه الشبهة بل یؤدب، أما لو سرق مال غیره فکالحر (ولو کان العبدُ من الغنیمة فسرق منها لم یقطع)، لأن فیه زیادة إضرارٍ. نعم یؤدب بما یحسم جرأته؛ اگر بنده‌ای مال مولای خودش را بدزدد، حتی اگر در دزدی‌اش شبهه‌ای هم نباشد، دست او قطع نمی‌شود، بلکه تأدیب می‌شود. جای بسی تعجب است که اگر بنده‌ای مال مولای خودش را سرقت کند، دستش قطع نمی‌شود، ولی اگر مادر از اموال فرزندش سرقت کند، دستش قطع می‌شود.

اگر بنده‌ای مال شخصی غیر از مولای خودش را بدزدد؛ مثل حر دستش قطع می‌شود. همچنین اگر مسلمانان غنیمتی از دشمن بگیرند و یکی از غنائمْ خودِ بنده باشد؛ یعنی در غنیمتهایی که گرفته شده است، بنده‌ای هم جزء غنائم باشد و این بنده از غنیمت دزدی کند، دست وی قطع نمی‌شود؛ زیرا خودش از غنیمت است و از غنیمت هم برده است. اگر دستش را قطع کنند، ارزشش کاسته می‌شود و به مالُ الغنیمه که مال خود مجاهدان است، ضرر وارد می‌شود. در چنین صورتی او را تأدیب و تعزیر می‌کنند به طوری که دوباره جرئت دزدی نکند.