تسلیم درخواست داوری

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
داوری تجاری بین المللی
مقاله بعدی:تشکیل دادگاه داوری
مقاله قبلی:دیوان بین المللی داوری اتاق بازرگانی بین المللی

درخواست داوری باید به دبیرخانه اتاق بازرگانی بین المللی که مقر آن در پاریس است، داده شود. این درخواست را می توان به طور مستقیم یا توسط کمیته ملی کشور متبوع ارسال نمود. درخواست داوری، تحت شماره ای ثبت و به یکی از مشاورین حقوقی دبیرخانه ارجاع می گردد که از این پس، کارهای راجع به پرونده را که باید توسط دبیرخانه اتاق انجام داده شود، انجام می دهد. داوری از این تاریخ شروع می شود. درخواست داوری باید مطابق بند ۳ ماده ۴ مقررات داوری اتاق تنظیم شده و ضمن مطالب زیر باشد:

1. مشخصات طرفین به طور کامل؛

2. توضیح مختصر اختلافات و خواسته ؛

3. اشاره به وجود قرارداد داوری؛

4. معرفی داور خود و توضیح لازم راجع به تعداد داوران و نحوه انتخاب آنها؛ )

اظهار نظر در مورد محل داوری و قانون حاکم و زبان داوری درخواست و مدارک پیوست باید در نسخ کافی باشد (یک نسخه برای هر خوانده و یک نسخه برای دبیرخانه)، ضمناً باید درخواست کننده پیش پرداخت هزینه داوری را نیز بدهد که در حال حاضر ۲۵۰۰ دلار آمریکائی است. پس از دریافت درخواست داوری و ضمائم، دبیر خانه نسخه ای از آنها را برای «پاسخ باء درخواست داوری» برای خوانده می فرستد (بنده ۶ ماده ۴ مقررات داوری). خوانده موظف است ظرف ۳۰ روز ۱] از تاریخ دریافت درخواست داوری از دبیرخانه، پاسخ این درخواست را بدهد. پاسخ باید متضمن موارد زیر باشد (ماده مقررات):

1. مشخصات طرفین و نشانی خوانده؛

2. اظهار نظر در مورد خواسته؛

3. توضیح در مورد تعداد داوران و نحوه انتخاب آنها و معرفی داور خود؛ اظهار نظر در مورد محل داوری، قانون حاکم و زبان داوری.

همانطور که در مورد خواهان گفته شد، پاسخ خوانده نیز باید به تعداد نسخ کافی ( یک نسخه برای هر خواهان و یک نسخه برای دبیرخانه) باشد. داوری دیوان در صورتی است که طرفین به آن توافق کرده یا موافقت داشته باشند. این است که اگر طرفین در مورد وجود قرارداد داوری اختلاف داشته باشند، دیوان نباید به درخواست داوری ترتیب اثر دهند. معذلک، مقررات داوری اتاق به گونه ای تدوین شده اند که، جز در مواردی که اصولاً هیچ قرینه ای بر وجود داوری وجود ندارد، دیوان به رسیدگی ادامه می دهد؛ مشروط به اینکه توافقنامه ای که ظاهراً ( Prima faCie) درست است توسط خواهان ارائه شده باشد. النهایه، این داوران هستند که بعداً باید در مورد اعتبار توافقنامه داوری یا وجود و عدم آن اظهار نظر کنند. هر گاه، دیوان قانع نشود که موافقتنامه داوری وجود دارد (حتی علی الظاهر) مراتب را به طرفین ابلاغ می کند. اعتبار شرط داوری وابسته به اعتبار قرارداد اصلی نیست و داوران می توانند به اختلاف رسیدگی کنند، حتی اگر بعداً معلوم شود که قرارداد اصلی باطل است (ماده ۶ مقررات داوری). راه حل مقررات داوری اتاق، مبتنی بر نظریه ای است که امروزه مقبولیت جهانی یافته و به موجب آن، تشخیص صلاحیت داوران بر عهده خود آنان است. بنابراین، دبیرخانه دیوان داوری که به کار اداری می پردازد، حق ورود به این امر را ندارد؛ ضمن اینکه مقررات اتاق، استقلال شرط داوری از قرارداد اصلی را به رسمیت میشناسد.