تفخيذ

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:بيان نظر قائلان به رجم لواط كننده محصن
مقاله قبلی:امكان حكم كردن بر اساس علم حاكم

تفخيذ

(وإن لم يكن) الفعل (إيقاباً كالتفخيذ أو) جعل الذكر (بين الأليين) بفتح الهمزة، واليائين المثناتين من تحت من دون تاء بينهما (فحده مائة جلدة) للفاعل والمفعول مع البلوغ و العقل و الاختيار كما مر، (حراً كان) كل منهما (أو عبدا، مسلما كان أو كافراً، محصناً أو غيره) علي الأشهر؛ اگر در عمل نامشروع، ايقاب و ادخال به اندازه حشفه صورت نگيرد، بلكه فقط تفخيذ صورت گيرد؛ يعنی ، مرد ذكرش را بين دو ران يا دو كپل مرد ديگر قرار دهد، در اين صورت حد فاعل و مفعول در صورتی كه بالغ ، عاقل و مختار باشند، صد تازيانه است و تفاوتی ميان آزاد و بنده، مسلمان و كافر و محصن و غيرمحصن وجود ندارد. اين حكم مشهورتر است.

لرواية سليمان بن هلال عن الصادق (عليه السلام) قال: "إن كان دون الثقب، فالحد و إن كان ثقب ، أقيم قائما ثم ضرب بالسيف" والظاهر أن المراد بالحد، الجلد؛ دليل آن نيز روايت سليمان بن هلال از امام صادق (عليه السلام) است كه فرمود: « اگر عمل آنها غير از دخول در دبر باشد، فقط حد جاری می شود. اما اگر دخول صورت گيرد، او را ايستاده نگه می دارند و با شمشير گردنش را می زنند. » به نظر می رسد منظور از حد در اين روايت حد جلد است؛ يعنی او را صد تازيانه می زنند.