درس:متون فقه جزایی/فصل دوازدهم/بخش چهارم

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

حد شرب مسكرات

(ويجب الحد ثمانون جلدةً بتناوله) أي: تناول شيء مما ذُكرَ من المسكر والفقاع والعصير، وفي الحاق الحشيشة بها قولٌ حسنٌ؛ حد شرب مسكر، فقاع و عصير، هشتاد تازيانه است.

حال آيا استفاده از حشيش نيز حد دارد يا خير؟ چون افراد با خوردن حشيش يا مواد مشابه آن حالت سكر پيدا می كنند؛ بنابراين بهتر اين است كه همان حد بر آنها جاری شود.

مع بلوغ المتناول، وعقله، واختياره، وعلمه (وإن كان كافراً إذا تظاهر ) به أما لو استتر ، أو كان صبياً أو مجنوناً أو مكرها ، أو مضطرّاً لحفظ الرمق، أو جاهلاً بجنسه ، أو تحريمه، فلا حد ، و سيأتي التنبيه علي بعض القيود؛ اين حد بر بالغ، عاقل و مختار جاری می شود؛ از اين رو كه بداند آنچه را كه مصرف می كند مسكر است يا عصير عنبی بعد از غليان است . حال آنكه اگر كافر باشد اما به شرب مسكر تظاهر كند همين حد بر او جاری خواهد شد. اما اگر بچه يا ديوانه باشد يا پنهانی، از روی اجبار، يا برای حفظ جانش اين كار را انجام دهد يا به جنس ماده ای كه مصرف می كند يا به حكم آن جاهل باشد، حدی ندارد.