درس:متون فقه جزایی/فصل شانزدهم/بخش پنجم

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

كافی بودن يک بار اقرار برای جبران مال مسروق

(ويكفي في الغرم) للمالِ المسروق الإقرار (مرةً) واحدةً، لأنّه إقرار بحقٍّ مالي فلا يشترطُ فيه تعدد الإقرار، لعموم « إقرار العقلاء علي أنفسهِم جائز » و إنّما خرج الحد بدليلٍ خارجٍ كقول الصادق (عليه السلام) في رواية جميل: « لا يقطع السارق حتّي يقرّ بالسرقة مرّتين »؛ برای ثبوت مال مسروقه در ذمه شخص يک بار اقرار به سرقت كافی است؛ چون اقرار به حقی مالی است و در اقرار به چنين اموری تعدد اقرار شرط نيست. پس اگر كسی يک بار اقرار كند كه من دزدی كرده ام، مال را از او می گيرند؛ دليل اين امر عموم قاعده « اقرار العقلا علي انفسهم جايز » است. بنابراين، با يک بار اقرار مال از او بازپس گرفته می شود، اما دستش قطع نمی شود؛ چون قطع يد نيازمند دو بار اقرار است؛ علت اينكه قطع يد از عموم قاعده « اقرار العقلا علي انفسهم جايز » خارج می شود، اين است كه اين امر دليل مستقلی دارد و آن روايت جميل از امام صادق (عليه السلام) است كه می فرمايد: « دست سارق بريده نمی شود، مگر اينكه دو بار به سرقت اقرار كند ».