درس:متون فقه جزایی/فصل هفتم/بخش ششم

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

بوسيدن و هم‌خوابگی با زن بیگانه

(وفی التقبیل) المحرم (والمضاجعة) أی نوم الرجل مع المرأة (فی ازار) أی ثوْب (واحد) أو تحت لحاف واحد (التعزیر بما دون الحد) لأنه فعل محرم لا یبلغ حد الزنیٰ والمرجع فی کمیة التعزیر إلی رأی الحاکم؛ یکی از مسائلی که در اینجا مطرح می‌شود، مسئله ی بوسیدن و هم‌خوابگیِ حرام است. در مورد هم‌خوابگی می‌فرماید: خوابیدن مرد با زن زیر یک ثوب یا زیر یک لحاف و بوسیدن یا هم‌بستری مرد و زن، موجب تعزیر ‌است و حدی ندارد؛ زيرا بوسیدن و هم‌بستری، کاری حرام است ولی به حد زنا نمی‌رسد. مقدار تعزیر را نیز حاکم معین می‌کند.

والظاهر أن المراد بالحد الذی لا یبلغه هنا حد الزنا کما ینبه علیه فی بعض الأخبار انهما یضربان مئة سوط غیر سوط؛ عبارت «نباید به حد برسد» به این معنی است که نباید به حد زنا برسد و همان‌طور كه در بعضی از روایات آمده است، او را 99 تازیانه می‌زنند.

(وروی) الحلبی فی الصحیح عن الصادق (علیه السلام) ورواه غیره أیضاً أنهما يجلدان کل واحد (مئة جلدة) حد الزانی وحملت علی ما إذا أضاف إلی ذلک وقوع الفعل جمعاً بین الأخبار؛ حلبی و عده‌ای دیگر از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده‌اند که فرمودند: مجازات زن و مردی که از راه حرامْ یکدیگر را بوسیده‌اند، برای هر کدام صد تازیانه است، به اندازه ی زانی؛ یعنی بوسیدن با زنا هیچ فرقی نمی‌کند. ولی شارح می‌فرماید: این درست نیست و باید این روایت را بر جایی حمل کرد که علاوه بر بوسیدن و هم‌بستری، مرتکب زنا نیز شده‌اند، تا بدین وسیله بین اخبار جمع برقرار شود.