درس:متون فقه جزایی/فصل هفدهم/بخش نهم

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

چگونگی اجرای مجازات تبعيد

(وينفي) علي تقدير اختيار نفيه أو وجود مرتبته (عن بلده) الذي هو بها إلي غيرها (ويكتب إلي كل بلد يصل إليه) (بالمنع من مجالسته وموآ كلته ومبايعته) وغيرها من المعاملات إلي أن يتوب فإن لم يتب استمر النفي إلي أن يموت (ويمنع) من دخول (بلاد الشرك). (فإن مكنوه) من الدخول (قوتلوا حتي يخرجوه) و إن كانوا أهل ذمة أو صلح؛ بنا بر قول به تخيير، يا بنا بر اين كه قائل به طولی بودن و ترتيبی بودن مجازات ها بشويم، از شهری كه در آن است به شهر ديگر تبعيد می شود و به هر شهری كه می رسد حكومت نامه می نويسد كه از همنشينی، هم غذايی و خريد و فروش با او و نيز ساير معاملات پرهيز شود تا زمانی كه توبه كند. اگر توبه نكرد، تبعيدش بايد استمرار يابد تا بميرد و از رفتن به بلاد شرک منع می شود؛ اما در صورتی كه او را بپذيرند، بايد با آنها جنگ كرد تا اينكه بيرونش كنند. اگر ساكنان بلاد شرک ، كافر ذمی باشند يا مسلمانان با آنها عهدنامه صلح بسته باشند، در صورتی كه محارب را بپذيرند عهد و پيمانی كه مسلمان ها با كفار بسته اند، باطل می شود تا محارب را به مسلمانان تحويل بدهند.