درس:متون فقه جزایی/فصل یازدهم/بخش هشتم

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

تعزير ترک واجب و يا ارتكاب حرام

(ويعزّر كل من ترك واجبا ، أو فعل محرماً) قبل أن يتوب، (بما يراه الحاكم ففي الحرّ لا يبلغ حده) أي مطلق حده. فلا يبلغ أقلّه و هو خمسةٌ وسبعون؛ كسی كه واجبی را ترک كند؛ مثلاً نماز نخواند يا روزه نگيرد يا هر واجب ديگری را ترک كند يا فعلی حرام انجام دهد؛ مثلاً به زنان بيگانه نگاه كند يا دروغ بگويد يا غيبت كند، حاكم می تواند او را قبل از اينكه توبه كند، تعزير كند . اما اگر توبه كرده باشد ، در صورتی كه فعل او مربوط به حق الله باشد ، تعزير ساقط می شود. همچنين كسی كه واجبی را ترک می كند يا فعلی حرام انجام می دهد، اگر آزاد باشد ، تعزير او نبايد به انداه حدی كه بر شخص آزاد جاری می كنند، برسد و بايد كمتر از 75 تازيانه باشد.

نعم لو كانَ المحرم من جنس ما يوجب حداً مخصوصاً كمقدمات الزني فالمعتبر فيه حد الزني. و كالقذف بما لا يوجب الحد فالمعتبر فيه حد القذف؛ اما اگر كسی فعلی حرام انجام دهد كه به مقدمات زنا مربوط باشد، مثلا با زنی شوخی كند و افعالی انجام بدهد كه معمولا آن افعال را قبل از زنا انجام می دهند، در اين صورت می توان او را با 99 تازيانه تعزير كرد، اما نبايد به حد زنا برسد . همچنين اگر كسی فعلی حرام را كه به قذف مربوط می شود، انجام دهد، ولی فعل او قذف نباشد؛ مثلاً از شخصی غيبت كند و شخص غيبت شده از حاكم تقاضای تعزير كند در اين صورت بايد تعزيرش كمتر از هشتاد تازيانه باشد.