سب پيامبر و ائمه اطهار

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:سب ساير پيامبران
مقاله قبلی:راه های ثبوت قذف

سب پيامبر (صلی الله عليه و آله) و ائمه اطهار (عليهم السلام)

(وساب النبی (صلی الله عليه و آله)، أو أحد الأئمة (عليهم السلام ) يقتل) ويجوز قتله لكلّ من اطّلع عليه (ولو من غير إذن الإمام) أو الحاكم، (ما لم يخف ) القاتل (علی نفسه أو ماله أو علی مؤمن )، نفساً أو مالا فينتفی الجواز للضرر ؛ كسی كه پيغمبر(صلي الله عليه و آله ) يا يكی از ائمه (عليهم السلام ) را سب كند، كشته می شود و هر كس كه مطلع شود كه شخصی پيغمبر را سب كرده است، می تواند او را بكشد و به اجازه امام و حاكم نيازی نيست. البته به شرطی كه به خود فرد يا مال وی يا جان و مال مؤمن ديگری ضرر نرسد ؛ زيرا در اين صورت تكليف به خاطر ضرر برداشته می شود.

قال الصادق (عليه السلام ): « أخبرنی أبی أنّ رسول الله (صلی الله عليه و آله) قال : الناس فی أسوة سواء ، من سمع أحداً يذكرنی بسوء فالواجب عليه أن يقتل من شتمنی ولا يرفع إلی السلطان ، و الواجب علی السلطان إذا رفع إليه أن يقتل من نال منّی »؛ امام صادق (عليه السلام ) فرمودند: « پدرم به من خبر دادند كه پيامبر (صلي الله عليه و آله ) فرمود : مردم درباره من مساوی هستند. اگر كسی بفهمد كه شخصی به بدی از من ياد می كند، واجب است كه خودش او را بكشد و نيازی به اجازه قاضی نيست و اگر هم به حاكم مراجعه كنند، حاكم وظيفه دارد دشنام دهنده را به قتل برساند ».

وسئل (عليه السلام ) عن من سمع يشتم عليا (عليه السلام ) و يتبرء منه، قال: فقال لی: « هو و الله حلال الدم وما ألف رجل منهم برجلٍ منكم دعه » وهو إشارةٌ إلی خوف الضرر علی بعض المؤمنين ؛ در روايت ديگری از امام صادق (عليه السلام ) در مورد مردی كه حضرت علی (عليه السلام ) را دشنام دهد و از او اعلام برائت كند، پرسش شده است كه ايشان می فرمايند « به خدا قسم خونش مباح است. » بعد در ادامه می فرمايند: « هزار تن از آنها ارزش يک نفر شما را ندارند . اگر شما يكی از آنها را بكشيد خون او هيچ ارزشی ندارد، اما ممكن است كه فردی از آنها در تلافی خون او يكی از شما را بكشد كه بيش از هزار نفر از آنها ارزش دارد . بنابراين ، او را رها كنيد و نكشيد ». اين روايت به اين مطلب اشاره می كند كه در صورت خوف بر مؤمنان، نبايد چنين كاری كرد.