قصاص گوش

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:قصاص بينی
مقاله قبلی:قصاص خصيه

قصاص گوش

(وتقطع الأذن الصحيحة بالصماء) لأن السمع منفعة أخری خارجة عن نفس الأذن فليس الأمر كالذّكر الصحيح و العنّين حتی لو قطع أذنه فأزال سمعه فهما جنايتان؛ گوش صحيح در مقابل گوش كر قطع می شود. اگر شخصی لاله گوش كسی را قطع كند، مي توان لاله گوش او را قطع كرد. هرچند گوش وی سالم باشد و گوش مجنی عليه صحيح و سالم نباشد و كر باشد؛ برای اينكه شنوايی منفعت ديگری است كه ارتباطی با نفس گوش ندارد. گوش در برابر گوش قصاص می شود هرچند گوش جانی شنوا باشد و گوش مجنی عليه شنوا نباشد. مسئله گوش با مسئله ذكر صحيح در برابر ذكر ناصحيح كه نمی شود آن را قصاص كرد، تفاوت دارد؛ برای اينكه فرق ذكر صحيح با ذكر ناصحيح اين است كه ذكر صحيح دارای منفعت است، اما ذكر ناصحيح و عنين منفعتی ندارد، اما هر كدام از لاله های گوش منفعتی جدا از شنوايی و ناشنوايی دارند و توانايی شنيدن ارتباطی به لاله گوش ندارد. اگر كسی هم گوش فردی را قطع كند و هم شنوايی او را از بين ببرد، در حقيقت دو جنايت بر او وارد كرده است، در اين صورت هم گوش جانی را قطع می كنند و هم شنوايی او را از بين می برند.

نعم لا تؤخذ الصحيحة بالمخرومة بل يقتص إلی حد الخرم و يؤخذ حكومة الباقی؛ اگر كسی نصف گوش داشته باشد و شخص ديگر آن را قطع كند، در اين صورت نمی توان همه گوش سالم جانی را در برابر گوش مخروم قصاص كرد، بلكه به اندازه نصف و به همان اندازه ای كه جنايت كرده است، قصاص می شود و از گوشش بريده می شود و نسبت به باقيمانده گوش نيز لازم است كه از جانی ارش بگيرند.

أما الثقب فليس بمانع؛ اما اگر كسی گوشش سوراخ باشد؛ مثلاً برای استفاده از گوشواره سوراخ شده باشد، در اين صورت اگر كسی چنين گوشی را قطع كند، قصاص می شود؛ برای اينكه سوراخ گوش نقص محسوب نمی شود.