كيفيت تازيانه زدن

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:قول اول
مقاله قبلی:حكم ديوانه ای كه زنا كرده يا زنا داده است

كيفيت تازيانه زدن

1- (ويجلد) الزاني (أشد الجلد) لقوله تعالي: ﴿ولا تأخذكم بهما رأفة﴾؛ زانی را با شديدترين حالت زدن تازيانه می زنند؛ زيرا قرآن كريم می فرمايد كه به آنها رحم نكنيد و دچار رأفت نشويد.

وروي ضربة متوسطاً؛ در بعضی از روايتها آمده است كه ضرب بايد متوسط باشد، نه شديد.


2- (ويفرق) الضرب (علي جسده ويتقي رأسه ووجهه وفرجه)؛ نكته ديگر اينكه تازيانه بايد به تمام بدن زده شود، نه به يک جای خاصی از بدن، اما به سر، صورت و فرج، خواه جلو باشد يا پشت، تازيانه زده نمی شود.

لرواية زرارة عن الباقر (عليه السلام) « يتقي الوجه والمذاكير »؛ زيرا در روايت زراره از امام باقر (عليه السلام ) نقل شده است كه صورت و عورت زانی و زانيه بايد محافظت شود.

وروي عنه (عليه السلام ) قال: « يفرق الحد علي الجسد ويتقي الفرج والوجه »؛ همچنين از ايشان روايت شده است كه به تمام بدن او، به استثنای صورت و عورت، شلاق می زنند.

وقد تقدم استعمال الفرج فيهما؛ و پيشتر گفته شد كه فرج هم بر جلو و هم بر پشت، اطلاق می شود.

وأما اتقاء الرأس فلأنه مخوف علي النفس والعين والغرض من الجلد ليس هو اتلافه؛ دليل اينكه نبايد به سر مجرم شلاق بزنند، اين است كه ممكن است مجرم، ضربه مغزی پيدا كند و بميرد و يا چشم او كور شود، در حالی كه كشتن و كور كردن، هدف تازيانه زدن نيست، بلكه هدف چيز ديگری است. واقتصر جماعة علي الوجه والفرج تبعاً للنص؛ جماعتی گفته اند كه بايد از زدن تازيانه بر صورت و فرج خودداری كنند و ديگر نگفته اند كه به سرش بزنند يا نزنند.

به نظر می رسد كه واژه « وجه » هرچند شامل سر نمی شود، اما ممكن است كه سر را هم دربرگيرد؛ يعنی قسمت بالا را نبايد زد. در اينجا « وجه » كنايه از قسمت بالاي بدن است هرچند در اصطلاح، به وجه « رأس » نمی گويند.


3- (وليكن الرجل قائماً مجردا) مستور العورة؛ هنگام تازيانه زدن، مرد را بايد برهنه كنند و تنها عورتش پوشيده باشد و همچنين بايد در حالت ايستاده بر او تازيانه بزنند.


4- (والمرأة قاعدة قد ربطت ثيابها عليها) لئلا يبدو جسدها فإنه عورة بخلاف الرجل؛ اما در مورد زن اين گونه نيست، بلكه زن را هنگام اجرای حد می نشانند و لباسهايش را به بدنش می بندند تا موقع تازيانه زدن لباسها از بدنش جدا نشود و بدن ديده نشود؛ زيرا جسد زن حكم عورت را دارد و بايد پوشيده باشد. بر خلاف مرد كه بدن او را برهنه می كنند.

وروي ضرب الزاني علي الحال التي يوجد عليها أن وجد عريانا ضرب عريانا و إن وجد و عليه ثيابه ضرب وعليه ثيابه سواء في ذلك الذكر والأنثي؛ در اين مورد ، روايتی هست كه لباس داشتن يا نداشتن زانی و زانيه را مبتنی بر حالت آنها در حال زنا دانسته است؛ به اين معنی كه اگر آنها در حال زنا برهنه باشند، هنگام اجرای حد نيز بايد برهنه شوند اما اگر با لباس زنا كرده باشند ، با لباس به آنها حد می زنند. بنابراين ،تفاوتی در مرد يا زن بودن نيست و اگر زن هم برهنه زنا كند، هنگام اجرای حد برهنه اش می كنند.

وعمل بمضمونها الشيخ وجماعة والأجود الأول لما ذكرناه من أن بدنها عورة بخلافه والرواية ضعيفة السند؛ عده ای به اين روايت عمل كرده اند. اما نظر اول بهتر است و بايد ميان زن و مرد فرق گذاشت ؛ برای اينكه بدن زن در حكم عورت است. علاوه بر اينكه اين روايت از نظر سند، ضعيف است.