مجازات قيادت

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:معانی احصان
مقاله قبلی:نحوه ثبوت قيادت

مجازات قيادت

(والحد) للقيادة (خمس وسبعون جلدة حراً كان) القائد (أو عبداً، مسلما) كان (أم كافراً، رجلا) كان (أو امرأةً)؛ حد قوادی برای بنده و آزاد، مسلمان و كافر، مرد و زن 75 تازيانه است.

(وقيل) والقائل الشيخ : يضاف إلي جلده أن (يحلق رأسه ويشهر) في البلد (وينفي) عنه إلي غيره من الأمصار من غير تحديد لمدة نفيه (بأول مرّة)؛ شيخ طوسی (رحمه الله) فرموده است كه بايد علاوه بر تازيانه ، سر او را نيز بتراشند و در شهر بگردانند و به شهری ديگری تبعيد كنند. مدت تبعيدش را هم بايد معين كنند. اگرچه بار اولی باشد كه عمل قوادی را انجام داده است.

لرواية عبدالله بن سنان عن أبي عبدالله (عليه السلام)؛ استناد شيخ به روايت ابن سنان از امام صادق (عليه السلام) است.

ووافقه المفيد علي ذلك إلا أنّه جعل النفي في الثانية؛ شيخ مفيد نيز در اين حكم با شيخ طوسی موافق است، اما تبعيد را در مرتبه دوم می داند.

(ولا جز علي المرأة ولا شهرة ولا نفي)، للأصل ومنافاة النفي لما تجب مراعاته من ستر المرأة؛ تراشيدن سر، تشهير و تبعيد به دو دليل درباره زن اجرا نمی شود:

1- اصل، اجرا نكردن اين احكام درباره زن است؛

2- زن بايد پوشيده باشد و تبعيد او با پوشيده بودن زن منافات دارد.