مجمع عمومی موسس

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
حقوق تجارت
مقاله بعدی:مجمع عمومی عادی
مقاله قبلی:قواعد و مقررات خاص مجامع عمومی

تعریف:مجمع عمومی مؤسس مجمعی است که در هر شرکت سهامی فقط برای یک بار و آن هم به عنوان اولین مجمع و به منظور تأسیس شرکت تشکیل می‌شود. دعوت‌کنندگان مجمع عمومی مؤسس، بنیان‌گذاران شرکت هستند. این مجمع با حضور مؤسسان و کلیه ی پذیره‌نویسان (سهام‌داران آتی شرکت) تشکیل می‌شود، یعنی کلیه ی مؤسسان و پذیره‌نویسان حق شرکت در این مجمع را دارند. طبق ماده ی 75 ل.ا.ق.ت، حدّ ‌نصاب لازم برای تشکیل این مجمع در دعوت اول، حضور دارندگان حداقل نصف سهام پذیره‌نویسی‌شده (50 درصد) و در دعوت دوم، حضور دارندگان حداقل یک سوم سرمایه است. حد نصاب دعوت سوم مجمع نیز مانند دعوت دوم است و اگر مجمع تشکیل نشود، شرکت تأسیس نمی‌شود.

اکثریت لازم برای تصمیم‌گیری در این مجمع، دو سوم آرای حاضرین در جلسه است.

حق رأی دادن

در مجمع عمومی مؤسس لزوماً هر سهم یک رأی دارد. در حالی‌که در مجامع عمومی دیگر ممکن است این‌گونه نباشد و سهام‌دار به ازای هر چند سهم یک رأی داشته باشد.

اختیارات و وظایف مجمع عمومی مؤسس

اختیارات و وظایف مجمع عمومی مؤسس بر اساس مواد 17 و 74 ل.ا.ق.ت به شرح زیر است:

1ـ رسیدگی و احراز پذیره‌نویسی کلیۀ سهام شرکت و نظارت بر تأدیۀ مبالغ لازم؛
2ـ شور درباره ی اساس‌نامه ی شرکت و تصویب یا اصلاح آن؛
3ـ انتخاب اولین مدیران و بازرسان شرکت؛
4ـ تعیین یک روزنامه ی کثیر الانتشار برای نشر آگهی‌های شرکت تا تشکیل مجمع عمومی سالیانه.

طرح اساس‌نامه ی شرکت را مؤسسان تهیه می‌کنند که به اطلاع کلیه ی سهام‌داران می‌رسد و ایشان آن را پذیرفته و بر اساس آن پذیره‌نویسی می‌کنند.

حق تغییر پیش نویس اساس نامه

سؤالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا مجمع عمومی مؤسس، حق تغییر پیش‌نویس اساس‌نامه را دارد یا خیر؟

در پاسخ به این سئوال دو دیدگاه وجود دارد:

دیدگاه اول با توجه به ظاهر بند 2 ماده ی 74 مجمع عمومی مؤسس می‌تواند مفاد پیش‌نویس اساس‌نامه را تغییر دهد یا آن را اصلاح کند.

دیدگاه دوم مجمع عمومی مؤسس حق تغییر و اصلاح کلی پیش‌نویس اساس‌نامه را ندارد و منظور ماده 74، اصلاحات جزئی است. به دلیل آنکه پذیره‌نویسان شرکت با ملاحظه ی طرح اساس‌نامه و مبتنی بر آن تصمیم گرفته و سهام شرکت را پذیره‌نویسی کرده‌اند. به عبارت دیگر اساس‌نامه به عنوان شرط بنایی برای پذیره‌نویسی سهام در نظر گرفته شده است و از آنجا که پذیره‌نویسی، تعهّد به پرداخت مبلغ اسمی سهام بوده و یک عمل حقوقی است، مبتنی بر شروطی است که در اساس‌نامه آمده است.

نتیجه ی این تحلیل آن است که مجمع عمومی مؤسس فقط در حد اصلاحات جزئی می‌تواند در اساس‌نامه تغییر ایجاد کند به نحوی که با مفاد مورد قبول پذیره‌نویسان که هنگام پذیره‌نویسی در طرح اساس‌نامه وجود داشته است، تعارضی نداشته باشد.

اگر چه دیدگاه دوم همراه با یک استدلال منطقی است، اما دلایلی برای تقویت دیدگاه اول وجود دارد:

اولاً بند 2 ماده ی74 در تصویب طرح اساس‌نامه ی شرکت و در صورت لزوم، امکان اصلاح آن توسط مجمع عمومی مؤسس اطلاق دارد.

ثانیاً اگر مجمع عمومی فوق‌العاده بتواند در اساس‌‌نامه تغییر ایجاد کند، مجمع عمومی مؤسس نیز باید این امکان را داشته باشد. ماده ی 15 ل.ا.ق.ت می‌گوید:

امضای ورقه ی تعهد سهم خود به خود مستلزم قبول اساس‌نامه ی شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می‌باشد.

بنابراین پذیره‌نویسان به طور منطقی باید پیش‌بینی نمایند که طرح اساس‌نامه ممکن است توسط مجمع عمومی مؤسس تغییر یافته و اصلاح شود و اساس‌نامه ی تصویب شده ی اولیه هم بعداً ممکن است توسط مجمع عمومی فوق العاده تغییر یابد. بنابراین طرح اولیه ی(پیش‌نویس) اساس‌نامه نمی‌تواند شروط مبنی‌علیها و غیر قابل تخلف باشد، ضمن آنکه اعضای تصمیم‌گیرنده در مجمع عمومی مؤسس اصولا ً‌خود پذیره‌نویسان هستند.