نظريه شيخ طوسی (رحمه الله)

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو
متون فقه جزایی
مقاله بعدی:دليل ابن‌جنيد مبنی بر عدم حجّيت علم حاكم و نقد آن توسط شارح
مقاله قبلی:علت برداشته شدن حد

نظريه شيخ طوسی (رحمه الله)

وللشیخ قول بحد شهود الزنا للفریة وهو بعید؛ شیخ‌ طوسی می‌فرماید: در این‌گونه موارد، شهودِ زنا را حدّ قذف می‌زنند؛ زیرا اگر بکارت ثابت شود، معلوم می‌شود که زنا نداده است و شهودی که شهادت به زنا داده‌اند، دروغ گفته‌اند. شارح محترم این نظریه را بعید می‌شمارد.

نعم لو شهدن أن المرأة رتقاء أو ثبت أن الرجل مجبوب حد الشهود للقذف؛ اگر زنان شهادت بدهند که زن رتقاء است؛ یعنی در فرج او استخوانی است که مانع از دخول است و کسی نمی‌تواند با او نزدیکی و زنا کند، یا ثابت شود که مرد متهم به زنا با آن زن، مقطوع الذکر است، در این صورت شهود را به خاطر اینکه به زن تهمت زده‌اند، حد قذف می‌زنند.

مع احتمال السقوط فی الأول للتعارض؛ احتمال دارد که در صورت رتقاء بودن هم، حد از شهود ساقط شود و این به خاطر تعارضی است که میان شهادت مردها و زنها است و با وجود تعارض، شبهه پيش می‌آيد و شبهه مانع اجرای حد است.

ولو لم ‌یقیدوه بالقُبُل فلا تعارض؛ اما اگر زنانِ شاهد، شهادت ندهند که زنا در قُبُل شده است، بلکه شهادت بدهند که زنا در دُبُر شده است، شهادت مردها به زنای در دُبُر، با شهادت زنها به داشتن بکارت منافاتی ندارد.

این نظری است که مرحوم شهید و باقی فقها ذکر کرده‌اند. ولی به نظر می‌رسد که این شهادت به بکارت با شهادت به زنا مغایرت ندارد؛ یعنی ممکن است زنی زنا داده باشد و در عین حال باکره باشد. زیرا بعضی بکارتها، بکارت حلقوی است و همان‌طور که در پزشکی ثابت شده است، این‌گونه بکارتها با دخول از بین نمی‌رود. افزون بر این، برای تحقق زنا دخول حشفه کفایت می‌کند و با دخول حشفه ممکن است بکارت زایل نشود. بنابراین، میان شهادت زنها به بکارت و شهادت مردان به زنا تعارض و منافاتی وجود ندارد.