گفتار اول:آغاز حیات

از ویکی جامع پردیس دانشگاهی دانشگاه قم
پرش به: ناوبری، جستجو

ﺣﻴﺎت ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه را ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ دو ﻣﺮﺣﻠﺔ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻤﻮد.

ﺟﻨﺎﻳﺖ ﺑﺮ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺗﻮﻟﺪ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﻣﺴﺘﻘﻞ اﺳﻘﺎط ﺟﻨﻴﻦ‬‬‬ ‫ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮد. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺣﻴﺎت ﺟﻨﻴﻦ از اﻧﻌﻘﺎد ﻧﻄﻔﻪ ﻣﻮرد ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕﺬار ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ، اﻣﺎ در ﺗﺤﻘﻖ ﻋﻨﻮان ﻗﺘﻞ ﻻزم اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺠﻨـﻲﻋﻠﻴـﻪ‬‬‬ ‫زﻧﺪه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ. در ﻗﻮاﻧﻴﻦ، ﻧﻘﻄﺔ آﻏﺎز ﺣﻴﺎت ﭘﺲ از ﺗﻮﻟﺪ دﻗﻴﻘﺎً ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. دﻛﺘﺮ اﻣﺎﻣﻲ در ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺎدة 578 ﻗﺎﻧﻮن ﻣﺪﻧﻲ و ﺷﺮط زﻧـﺪه ﻣﺘﻮﻟـﺪ‬‬‬ ‫ﺷﺪن ﺑﺮاي وراﺛﺖ ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ:‬‬‬

‫ﻋﻼﻣﺘﻲ ﻛﻪ ﻧﻮﻋﺎً ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪن ﻧﻮزاد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮد ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدن و ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻌﻀﻲ اﻋﻀﺎي ﻧﻮزاد اﺳﺖ. اﻳﻦ اﻣﻮر از ﻋﻼﺋﻢ ﺣﻴﺎت ﻣﻲﺑﺎﺷـﺪ‬‬‬ ‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﻼﺋﻢ دﻳﮕﺮي ﺑﺮ زﻧﺪه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪن ﻧﻮزاد ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﻜﻪ در اﺛﺮ ﻛﺎﻟﺒﺪﺷﻜﺎﻓﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﮔﺮدد ﻛﻪ رﻳﻪﻫﺎي ﻛﻮدك ﺗﻨﻔﺲ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ، ﺑﺮاي اﺛﺒـﺎت‬‬‬ ‫وراﺛﺖ او ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ.‬‬‬

‫ﻋﺎﻟﻤﺎن اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪن ﻛﻮدك ﭘﺲ از ﺗﻮﻟﺪ را ﺷﺮط ارث داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ، وﻟﻲ ﻋﻠﻤﺎي اﻣﺎﻣﻴﻪ ﺑﺮاي ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪن ﻣﻮﺿﻮﻋﻴﺘﻲ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺒﻮده و آن را ﺗﻨﻬﺎ از‬‬‬‫ﻋﻼﺋﻤﻲ داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ ﻛﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻫﻤﺮاه ﺣﻴﺎت اﺳﺖ، وﻟﻲ ﺣﻴﺎت ﻣﻼزﻣﻪاي ﺑﺎ ﮔﺮﻳﻪﻛﺮدن و ﻓﺮﻳﺎد ﻛﺸﻴﺪن ﻧﻮزاد ﻧﺪارد.‬‬‬

‫ﺑﺮﺧﻲ از ﺣﻘﻮقداﻧﺎن ﻗﺘﻞ را در ﺻﻮرﺗﻲ ﻣﺤﻘﻖ ﻣﻲداﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻃﻔﻞ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻮﻧﻲ ﻣﺴﺘﻘﻞ از ﻣﺎدر ﭘﻴﺪا ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷﺪ. در آﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﺮﺧﻲ دادﮔﺎﻫﻬﺎ ﺟﺪاﺋﻲ ﺑﻨﺪ ﻧﺎف‬‬‬ ‫را ﺿﺮوري ﻣﻲداﻧﻨﺪ، وﻟﻲ در ﺑﺮﺧﻲ آرا اﮔﺮ ﻃﻔﻞ ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻄﻊ ﺑﻨﺪ ﻧﺎف ﺿﺮوري ﻧﻴﺴﺖ.‬‬‬

‫در ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﺮﺧﻲ از ﻛﺸﻮرﻫﺎ ﺻﺮﻳﺤﺎً ﺑﻪ ﻋﺪم ﻟﺰوم ﭼﻨﻴﻦ ﻗﻴﻮدي اﺷﺎره ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪ در ﻣﺎدة 551 ﻗﺎﻧﻮن ﺟﺰاﺋﻲ ﻛﻮﻳﺖ آﻣﺪه اﺳﺖ:‬‬‬

‫در ﺗﺤﻘﻖ ﻗﺘﻞ ﺷﺮط اﺳﺖ ﻛﻪ ﻃﻔﻞ زﻧﺪه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮد ﺑﮕﻮﻧﻪاي ﻛﻪ ﻗﺘﻞ او ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺎﺷﺪ و ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﻧﺪارد ﻛﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻧﻤﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ، ﺟﺮﻳـﺎن ﺧـﻮﻧﻲ ﻣـﺴﺘﻘﻞ‬‬‬ ‫ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﻳﺎ ﻧﻜﺮده ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻨﺪ ﻧﺎف وي ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﻳﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ.‬‬‬


نکته
‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل در ﺣﻘﻮق اﻳﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﻋﻼﺋﻢ ﺣﻴﺎت ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻨﻔﺲ، ﺣﺮﻛﺖ، ﻓﺮﻳﺎد و ﻳﺎ ﮔﺮدش ﺧﻮن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ اﻣﺎرهاي ﺑـﺮ ﺣﻴـﺎت ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑـﺎ‬‬‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺻﻞ ﻋﺪم ﺷﺮﻃﻴﺖ و ﻗﻴﺪﻳﺖ، وﺟﻮد ﻗﻴﻮدي ﭼﻮن ﻗﻄﻊ ﺑﻨﺪ ﻧﺎف ﻳﺎ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻮﻧﻲ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺿﺮوري ﻧﺒﺎﺷﺪ.‬‬‬